A Kids Rigts Initiative

In 2009 won Baruani de Internationale Kindervredesprijs. De drie andere genomineerden hebben allemaal op jonge leeftijd een indrukwekkend verschil gemaakt in hun omgeving, op hun eigen manier: 


Daniel (18) - Macedonië

Daniel zette zich in voor de rechten van extra kwetsbare kinderen die dreigden slachtoffer te worden van mensenhandel. Ook kwam hij op voor de rechten van de Roma, de bevolkingsgroep waartoe hijzelf ook behoort. Daniel ging daartoe in gesprek met kinderen over het belang van tolerantie tussen verschillende bevolkingsgroepen. Hij zette ook de organisatie Peace Parade op met als doel discriminatie te voorkomen. 

 

 

Emanuel (16) - Filippijnen

Emanuel wilde graag aandacht voor het belang van onderwijs voor alle kinderen in de Filippijnen. Dit bewerkstelligde hij niet alleen door met kinderen te praten over hun rechten, ook gaf hij kinderen les die weinig of geen toegang hadden tot onderwijs. Emanuel veranderde een grote duwkar om tot een mobiele school waarmee hij en zijn vrienden onderwijs materiaal naar andere kinderen bracht.

 

 

Fatema (12) - Afghanistan

Fatema promootte al op zeer jonge leeftijd het recht op onderwijs in Afghanistan, een land waarin het niet vanzelfsprekend is dat meisjes naar school gaan. Om in dit land op te komen voor het recht op onderwijs voor meisjes is niet alleen bijzonder, je hebt er ook ontzettend veel lef voor nodig. Ook zette Fatema zich in voor meer vrouwelijke docenten op school en sprak zij zich uit tegen het slaan van kinderen in de klas, waarmee zij goede resultaten boekte.

 

Rasmita (15) - India

Toen Rasmita klein was kreeg ze polio, waardoor haar linkerbeen verlamd raakte. Rasmita komt uit een rurale religieuze gemeenschap waar men geloofde dat de verlamming resultaat was van een vloek; ze mocht daarom niet naar school. Rasmita zorgde er niet alleen voor dat ze toch naar school kon, ook richtte ze in haar dorp de Good Friends Club op, om meer gehandicapte kinderen te helpen naar school te gaan door met de mensen in het dorp te praten over de gehandicapte kinderen en wat zij kunnen.